Artikelen database: neuschwabenland deel 44

Homepage » Artikelen database » neuschwabenland deel 44
[AFBEELDING]

Inmiddels begonnen met de constructie op het achterdek. Deze behuizing bevatte leefruimtes en opslag.

 

Duidelijk zijn de twee schoorstenen van de aandrijving te zien evenals de twee schoorstenen van de generatoren die aanwezig waren.

 

 

Dit eerste dek ligt hier als dryfit.

 

 

 

De behuizingen voor de schoorstenen.

 

 

De tweede verdieping erop gemonteerd.

 

 

En het begin met de bekleding van styreen.

 

 

Over de schoorstenen is er nog een kort verhaal welke erbij hoort.

 

En zo kwam het dat de Neuschwabenland in de vroege morgen van februari 1938 langzaam uitvoer. Dat was best nog wel een moeilijke klus want de uitgang van de basis lag helemaal verdekt tussen twee uitstekende delen van de berg. Deze was uitstekend voorzien van camouflage en was zeker vanuit de lucht niet te zien. Langzaam maar zeker ging het schip langs de strakke uitgang naar buiten. Het deed de aanwezige bemanning pijn in de ogen terwijl het schip in daglicht kwam om naar de hemel te kijken. Nu vaarde ze nog op hooguit twee knopen naar buiten en dat moest ook wel want met hoge snelheid langs de wanden varen zou al snel problemen kunnen veroorzaken. Wat zeker belangrijk was om op te letten waren de vele uitsteeksels zoals de twee schoorstenen en het " wunderwaffe" gedeelte. De twee schoorstenen hadden al een eigen verhaal op zich.

Wetenschappers dachten een manier te hebben gevonden om de rook en condens die je zeker in deze buiten temperaturen hebt te kunnen laten verdwijnen. De vijand mocht niet al vroeg gewaarschuwd worden voor het naderende onheil. Ze hadden uitgedacht dat condens en roet deeltjes onzichtbaar konden worden gemaakt door de uitstroom in de romp langs een magnetische ring te laten stromen in een groot vat. De eerste tests hiermee waren veelbelovend geweest. Door het magnetisch veld bogen de roetdeeltjes af naar beneden ( de ringen waren horizontaal geplaatst). De deeltjes vielen dus netjes in een soort opvangbak. Het condens kon tegelijkertijd langs de wanden in het vat worden verwijderd langs de aangebrachte goten. Er was slechts een probleem bij en dat was dat de opvangbak snel vol raakte door het roet en het water dat zich vormde op de bodem. Dus moesten arbeiders dit doen tijdens de vaart. Want de elektrisch aangedreven motoren moesten steeds gevoed worden door de diesels. Om te bewijzen dat het systeem prima werkte moesten ze dus in de grot de motoren laten lopen voor de " oberfuhrer " en dat minstens 12 uur lang. Voor deze taak was er plaats voor drie arbeiders in het vat dat bestond uit gelaste plaat van 3 mm dik. Op de dag van de test werden de motoren gestart en werden de magnetische ringen onder stroom gezet. En er bleek dat het systeem eigenlijk goed werkte. De roetdeeltjes werden niet gezien en ook was er geen rook te zien of te ruiken. Alleen kwamen er lichte grijze pluimen uit de schoorstenen maar er werd op vertrouwd dat deze nauwelijks zichtbaar waren op volle zee. En toen werden de arbeiders ( gekozen patiënten ui t een legerziekenhuis) ingezet om in het vat de roestdeeltjes te gaan verwijderen. Er werd ingeschat dat de opvangbak na een uur voor de eerste keer moest worden geleegd. De deur werd geopend en de arbeiders gingen in het vat kruipend op de knieën om de opvangbak eruit te halen en te vervangen door een ander welke leeg was. Nadat de eerste arbeider erin was geklommen ging de tweede arbeider erachter aan naar binnen. De tweede was nog niet binnen en er werden beklemmende kreten gehoord in het vat en harde bonken tegen de wand van het vat volgden daarna. Een aanwezige nazi officier ( is niet met zekerheid te schrijven) scheen met een zaklamp naar binnen om te kijken wat er gebeurde. En ( zoals het gerucht gaat) verscheen er een groen licht in het vat en zag de officier dat de twee arbeiders hevig aan het trillen waren en samensmolten als een geheel. Het leek ( zo vertelde de officier later) alsof de twee arbeiders niet meer bestonden als mensen maar als een massa vlees. Meteen schreeuwde hij dat de motoren moesten worden afgezet en de magnetische ringen moesten worden afgezet. Nadat dit was gebeurd bleek dat deze twee mensen letterlijk in elkaar waren gesmolten als een soort kokende vlees massa. Het meest schrikwekkende was dat ze ook nog leefden. Ze schreeuwden en trilden alsof ze werden gekookt met een hoog geluid. Met hun ogen keken ze elkaar aan terwijl de neuzen van hun lichaam elkaar aanraakten. Er bleef maar een ding over en dat was om ze ter plekke dood te schieten. Ze bleven maar schreeuwen en schudden. Er waren maar liefst 5 of zes schoten nodig om ze te doden. De geur was verschrikkelijk alsof er bloed werd gekookt het rook sterk naar ijzer en gebakken vlees. De arme drommels waren letterlijk gekookt in de kleine ruimte. De twee aan elkaar gesmolten dode mensen zijn later gewoon in het koude water gegooid. Er werden na deze eerste test aanpassingen gedaan om de opvangbakken in het vat te vervangen door lades die van buiten het vat gewisseld konden worden.

Het is niet bekend of deze " rook camouflage " na deze tests blijvend werden toegepast in de neuschwabenland.

 

Een passage uit;  " neuschwabenland: die erzalung ".

 

 

Dit artikel:

[LINK]



 
 
[x]


« Vorige
Volgende »

 
Een ogenblik geduld...