Artikelen database: neuschwabenland deel 43

Homepage » Artikelen database » neuschwabenland deel 43
[AFBEELDING]

De " beamer " is geplaatst. Foto`s zeggen in dit onderdeel meer denk ik als woorden. De geleiding alsmede de contact plaatsen waren gemaakt van goud om zo een optimaal resultaat te kunnen bereiken. had uiteraard wel een groot nadeel; goud is erg zacht. Dus moesten deze plekken met regelmaat worden vervangen met nieuw goud. Maar de nazi`s hadden daar wel een grote voorraad van zoals bekend.

 

 

 

 

 

 

In het artikel gedeelte van dit project staan nog enkele andere foto`s geplaatst.

 

En het vervolg uit het boek; " neuschwabenland: die Erzählung ".

 

Alsof ik een hele week geslapen had zo voelde ik mij toen ik mijn ogen opende. Ik keek om mij heen en zag dat ik in een metalen kamer lag op een metalen bed zonder een matras eronder. In het plafond brandde een blauwe langwerpige lamp. Ik hoorde weer dat gezoem maar nu heel zachtjes alsof ze ver weg waren. Ik wist niet hoe het kon maar voor het eerst sinds ik de beamer op mij gericht zag staan voelde ik mij ontspannen en was het net alsof ik zweefde. Ik voelde niet de harde en wellicht koude metalen plaat waar het bed uit bestond. Ik zag een deur die op een kier stond. Helemaal uitgerust stond ik op en dit keer zonder pijn of een duizelig gevoel. Het gevoel dat ik had is niet te omschrijven maar had toch iets weg van uitgerust en ontspannen en ook mijn honger gevoel was weg. ik voelde eindelijk weer eens warmte en dit was een heerlijk gevoel dat ik nu had. Terwijl ik mijzelf zijlings omhoog bewoog zag ik dat ook de vloer uit metalen platen bestond. Ik had een soort wollen schoenen of slippers aan en voelde dat ik een soort overal aanhad die mij die warmte gaf. Doch nu bemerkte ik tot mijn verbazing dat ik letterlijk zweefde. Ik raakte met mijn voeten de grond niet aan en zweefde ook boven het metalen bed. Van schrik stond ik ineens op en draaide mij om naar de achterwand. Deze wand was net als de hele kamer bekleed met metalen platen glimmend en strak tegen de wanden en het plafond aan gemonteerd. Ik liep naar de deur en terwijl ik deze opende voelde ik tintelingen door mijn hand gaan dat voelde erg lekker aan alsof ik werd gemasseerd. Ik boog voorzichtig mijn hoofd door de deuropening en keek naar links en rechts in de aangrenzende gang. Toen ik naar rechts keek zag ik een grote man staan met een witte overal aan. Hij had zwarte ogen en een capuchon over zijn hoofd waardoor ik niet zijn gezicht kon zien. Hij gebaarde mij met zijn wijsvinger dat ik hem moest volgen en zo liep ik dan achter deze vreemde persoon aan. Het viel mij op dat ik hier de warmte niet meer voelde en honger kreeg. Hij stopte voor een ronde deur die leek op die deuren welke je ziet in duikboten. Toen hij de deur opende schrok ik....ik zag een ruimte die helemaal gevuld was met blauw licht en helemaal gevuld was met allerlei apparaten met gekleurde lichten. Deze werden bediend door mensen die er net zo uitzagen zoals deze persoon die nu achter mij stond. Er ging aan de linkerkant een deur open en daar zag ik de kok uitkomen die nu ook een witte overal aan had maar geen capuchon over zijn hoofd. Ik kon zijn bekende gezicht goed zien. " Heinz "...riep hij en bewoog met zijn rechterarm als teken dat ik naar hem moest komen. Snel liep ik naar hem de vloer voelde koud aan hier ondanks dat ik een soort slippers aanhad. " Kom mit mir "....sprak hij op een rustige toon. Terwijl ik achter hem aanliep kwamen we uit in een rare kamer. Hier was hij uit gekomen en nu ging hij hier samen met mij naar binnen. Deze kamer was helemaal bol en ook weer bekleed met metalen platen die nu wel zwart waren. Er was gee nvlakke vloer of een vlak plafond. Alles was bol alsof ik in een bal stond. Hij sloot de deur achter mij dicht en de kamer werd opeens licht en kleurde langzaam blauw. Hij kwam recht voor mij staan en keek mij in mijn ogen. " Heinz....du bist tot..." sprak hij. " Aber night in himmel!".. Met grote ogen keek ik hem aan en wilde wat zeggen toen hij ineens met zijn rechterarm de wand aanraakte en deze begon te trillen zo leek het. Ik zag beelden verschijnen alsof ik in de bioscoop was...rondom mij allemaal beelden die steeds echter werden met geluid....oh ik zag ineens allemaal huizen waar bommen op vielen en mensen die brandend uit de huizen renden. Toen zag ik tanken in bossen rijden en hoorde het geknars van de rups kettingen. Ze schoten ergens op maar ik kon niet zien waarop. Ineens beelden onder mijn voeten ik schrok en sprong opzij,bang om naar beneden te vallen. " Aber Heinz..bin ruhig " sprak de kok tegen mij. We stegen recht omhoog de lucht in het duizelde mij door de grote hoogte. We gingen door de wolken en bleven stijgen. Ineens hoorde ik een vliegtuig geluid naderen. Van achteren. Deze vloog recht door ons heen. De luiken onder de romp stonden open. Ik zag hoe een vrij dikke korte bom naar beneden uit de romp ziel. De kok wees naar beneden. " Siehe..." hoorde ik hem zeggen. Ik keek de vallende bom na en deze verdween in de wolken. Opeens een enorm felle lichtflits meer niet...De wolken dreven uit elkaar en ik zag een grote ronde bolvormige wolk omhoog komen. Dat moest wel een enorme nieuwe bom zijn geweest dacht ik nog. Terwijl ik dit beeld zag werd alles ineens weer blauw. We stonden weer in de ronde kamer. De kok opende de deur en ik voelde dat ik als eerste eruit moest stappen. De kok kwam na mij en tikte op mijn schouder dat ik mee moest lopen met hem. Ik volgde hem en we liepen naar een deur die zoemde en ook blauw was gekleurd. Hij opende de deur en ging voor mij naar binnen. Ik volgde en stapte ook naar binnen. het was donker en winderig en voelde koud aan. He...alweer dat gevoel dat ik kwijt was dacht ik nog.

 

En toen ging het licht aan en ik bevond mij in een enorme grote ruimte. Ik zag het dak nauwelijks zo hoog. De ruimte was uitgehouden in steen net alsof ik in een grote grot was. Een heleboel metalen delen lagen rondom ons en ik zag aan een zijde een grote metalen deur die uit twee delen bestond. Toen gebaarde de kok mij om naar de andere zijde te kijken. Ik draaide mijn hoofd die richting op en zag daar een vliegding staan dat helemaal rond was als een bord. Er draaide twee ringen in het midden rond,beide in tegenovergestelde richtingen. Er zaten geen wielen onder of iets anders...het zweefde. Ik droomde.....ik had wel eens gehoord over deze vliegdingen. Deze konden sneller vliegen als vliegtuigen en zelfs hoger komen als de donkere hemel. De kok keek mij aan. " Du bist jetz fur immer fur uns "...sprak hij. Terwijl hij weer zijn beide handen op mijn schouders legde....

Dit artikel:

[LINK]



 
 
[x]


« Vorige
Volgende »

 
Een ogenblik geduld...